Uitgelicht: Paul Overakker, de nieuwe voorzitter van het toezichthoudend bestuur
Paul is geen onbekende binnen ons samenwerkingsverband. Al sinds 2016 is hij bestuurder van Attendiz dat met 17 locaties in Twente onderwijs biedt aan ruim 2000 leerlingen met specifieke onderwijsbehoeften. Met ingang van dit schooljaar bekleedt Paul Overakker op voordracht van het toezichthoudend bestuur zelf ook deze functie. Hij is daarnaast bestuurder in de drie andere Twentse samenwerkingsverbanden. De hoogste tijd om hem een beetje beter te leren kennen.
Focus op kwaliteit en de toekomst
Als bestuurder van Attendiz gaat Pauls aandacht vooral uit naar het realiseren van kwalitatief goed onderwijs voor alle leerlingen binnen Attendiz. Daarin zijn en worden goede stappen gezet.
Het huidige lerarentekort maakt dat evenwel tot een uitdagende taak. Paul: ‘Onze leerlingpopulatie neemt het laatste jaar weer toe en we hebben dit schooljaar 50 fte aan nieuwe mensen aangenomen. Dat is nagenoeg gelukt, maar dat daar zitten ook mensen tussen die nog ervaring moeten opdoen in het speciaal onderwijs. Dat vraagt veel begeleiding en inzet. Wat ook hoog op de agenda staat, is het verder handen en voeten geven aan passend en inclusiever onderwijs. Paul licht toe: ‘Samen met gemeentes, reguliere schoolbesturen en andere partijen werken we bijvoorbeeld aan ‘zorg in onderwijstijd’, collectief arrangeren en onderwijsjeugdarrangementen. En ook aan hoe we het speciaal en het regulier onderwijs nog meer aan elkaar kunnen verbinden, bijvoorbeeld door gezamenlijk te worden gehuisvest en door het pedagogisch-didactisch schoolklimaat te versterken zodat kinderen niet hoeven te worden verwezen. Recent is de Attendiz Academie opengesteld voor zowel het PO als het VO om ook op die manier kennis en expertise te delen met het regulier onderwijs.’
Complexiteit en leiderschap in het onderwijs
‘Dat is een complexe maatschappelijke opgave, maar ik bijt me er graag in vast’, verklaart hij. ‘Een paar jaar geleden heb ik een leergang gevolgd over complexiteit en leiderschap. Enorm inspirerend en verhelderend. Afgelopen april vertelde ik de collega’s in het bestuur van ons samenwerkingsverband daarover. Het onderwijs is namelijk ook een complex geheel. Er is niet één knop waar je aan kunt draaien. We hebben te maken met een samenspel van veel verschillende factoren die elkaar beïnvloeden en het is belangrijk dat onder ogen te zien en daar gezamenlijk opvattingen over te hebben. We moeten het samen doen; die mindset is essentieel.
Zelf verwacht ik dat er altijd vormen van speciaal onderwijs nodig blijven, maar in omvang wellicht kleiner en voor specifieke doelgroepen. Kijkend naar het speelveld hebben we hier in Twente veel voorzieningen. Daar mogen we trots op zijn, maar gek genoeg creëren we daarmee ook vraag. Als het even kan, moeten meer leerlingen hun weg in het regulier onderwijs vinden. Vanuit Attendiz kan kennis en expertise ingezet worden om daarbij te helpen.’
Verbinding en inspiratie: sleutels tot vernieuwing
‘Verbinding maken, mensen stimuleren met elkaar bezig te zijn: ik geloof daar heel erg in als je tot nieuwe concepten en ideeën wilt komen’, gaat Paul verder. ‘Neem nou zo’n studiereis naar Londen, twee van mijn directeuren zijn mee geweest en die reis heeft niet alleen veel inhoudelijke inspiratie opgeleverd. Zij waren ook heel enthousiast over de groep. Ik herinner me nog goed dat ik na de vuurwerkramp in Enschede naar New York mocht om ideeën op te doen voor de nieuw te bouwen wijk Roombeek. Ik herken dus het gevoel en dat moeten we vasthouden. Ook de netwerkbijeenkomsten zijn van die belangrijke momenten. Je kunt uiteraard niet elke week zoiets organiseren, maar af en toe met een paar partijen om tafel is eveneens erg waardevol; zoals nu al het geval is tussen Panta Rhei en Kottenpark en NEON College met Bonhoeffer Geessinkweg. Daar ligt wel een uitdaging: om die kennisdeling en die samenwerking voor elkaar te krijgen.’
Op de goede weg
‘Onze uitvoerend bestuurder Roel Haverkort is met zijn team bezig om samenwerking, innovaties en kennisdeling te stimuleren. Dat is ook een belangrijke opdracht voor hem. Dat hij inzicht geeft, stimuleert, faciliteert en in het netwerk zorgt voor verbinding. Daarin heeft elke schoolbestuurder overigens ook een eigen verantwoordelijkheid. We kunnen niet met de armen over elkaar naar de ander gaan zitten kijken. We moeten echt ook individueel aan de bak. Ondertussen vinden er mooie dingen plaats. Ik noemde al de studiereis, de netwerkbijeenkomsten en de kleinere overleggen. Maar eind oktober hadden we ook een heel leuk, energie gevend gesprek met de ondersteuningsplanraad (OPR). In de OPR zitten collega’s en ouders en ik sloot aan samen met mijn collega’s Manon Ketz, Roel Haverkort en Harry Gerichhausen. We bespraken de beweging die we willen maken met z’n allen en dat verliep uiterst constructief. Roel had een plan opgesteld en wij hadden daar met het bestuur van het samenwerkingsverband al oriënterend over gesproken. Nu waren we benieuwd naar de mening van de OPR en die kwam met zinvolle, opbouwende vragen. Zoiets geeft mij vertrouwen en inspiratie. Ik dacht: dit is mooi; we bewandelen kennelijk de goede weg met elkaar.’